Mia Jansen

Mia Jansen

Het was tijdens het vierde jaar van het secundair onderwijs dat Mia door haar titularissen werd doorverwezen naar de psycholoog van het CLB. Ze vonden namelijk dat ze ‘wat te veel nadacht’ en het advies van de psycholoog destijds was: ‘Als je voortaan te veel piekert, neem dan een stripverhaal vast.’ Dat advies was niet bepaald geruststellend voor een onrustige geest die veel vragen stelt en graag verder kijkt dan haar neus lang was. 

Sinds haar puberteit vond ze, nu en dan, een bevredigend antwoord in poëzie en proza en ook in het Nieuwe Testament. Daar ging een wereld van filosofie en wijsheid voor haar open. Ze hield van kindsbeen af al van verhalen en een verfijnde taal. Vandaar dat ze na haar bachelor Nederlands, geschiedenis, godsdienst is blijven lezen en studeren o.a. cultuurwetenschappen en filosofie. De filosofische inslag kreeg nog een diepere dimensie toen ze het boeddhisme  en mindfulness ontdekte. Als leraar in Regina Mundi en het Atlascollege te Genk ervaarde ze aan den lijve dat het niet altijd even makkelijk was om te surfen op de oceaan van het schoolgebeuren. Vanuit die motivatie volgde ze een mindfulnessopleiding bij I AM. Samen met anderen gaf ze trainingen aan leraren om alzo mindfulness te introduceren in het schoolgebeuren. Voor haar ligt de klemtoon vooral op de mindfulle houding van leraren om het dan voor te leven en te embodyen voor de jongeren. 

Binnen het Mindful Collectief wil ze haar bezieling graag uitdragen, in het bijzonder aan jongeren en alle onderwijsbetrokkenen.

Inspirerende Quote!

‘Vrijheid is wat wij doen met wat ons wordt aangedaan.’ Sartre

Wat is de gekste plek waar je ooit gemediteerd hebt? 

Het is misschien niet de gekste plek, maar wel een plek waar nog steeds een heftige herinnering aan kleeft. Als jong-volwassene liep ik graag het bos in, de immense ruimte en de krachtige bomen zien, horen en voelen. In dat bos stond een oud kapelletje, bijna vervallen en de deur was altijd open. Vooral op moeilijkere momenten sloop ik daar naartoe om alleen, in de stilte met enkele meditatieve gedachten te kunnen ‘zijn’. Ik herinner me daarbij dat ik me op momenten van diepe eenzaamheid en verlatenheid graag overgaf aan de aarde. Ik legde me languit op de vloer om bewuster te ervaren dat wat er je ook gebeurt, de aarde zal je altijd dragen. Een fundamentele acceptatie door het leven.

Hoe kunnen we je bereiken?

www.veerkrachtinonderwijs.be